In mijn welzijnswerk heb ik sociale vaardigheids trainingen op scholen gegeven. Nu, als
free-lancer, doe ik dat nog steeds.

In mijn trainingen wil ik benadrukken dat een kind of tiener niet zozeer iets verkeerd
doet of niet kan. Ik wil het kind de mogelijkheid bieden om met alternatief gedrag
kennis te maken en daarmee te oefenen.

Ik daag kinderen uit om te voelen, te zien en te ervaren wat er nou precies gebeurt, bij henzelf en bij hun omgeving. Wat kan je daar zelf in veranderen, wat echt niet? Dankzij mijn ervaring kan ik dicht bij hun leef-  en belevingswereld blijven.

Het liefst geef ik trainingen waarbij ook de ouders betrokken worden, dit kan op
verschillende manieren. Door opdrachten waarbij de kinderen een opdracht met
hun ouder(s) moeten doen. Of door tijdens de cursus een paar keer met de ouders
een bijeenkomst te houden.
Bij trainingen op scholen betrek ik natuurlijk de leerkracht.

De begeleiding op school en thuis, de herhaling tijdens de trainingen en in de
tussentijd bepalen voor een groot gedeelte mede het slagen van een sociale
vaardigheidstraining.

Elke training is aangepast op de de leeftijdsgroep en bevat:

• ‘doe’elementen, kinderen en tieners leren vaak het beste door te doen
• voel-elementen; hierbij put ik ruim uit de kinderyoga. Hoe voel je je en hoe reageer je?
• leren- praten- over-zonder- zijig-te-worden. Is het altijd even handig om te reageren zoals je doet?
  Haal je nou wat je wilt halen?